We zakken naar het zuiden

Dagen vliegen voorbij en als ik naar bed ga denk ik, ach ja, ik had nog even mijn verhaaltje willen tikken. Maar hier ben ik dan weer.

We zijn donderdagsmorgens vertrokken vanaf Evernes in de richting van Narvik. Als je hier in Noorwegen rijdt zie je het verschil tussen Zweden en Noorwegen. Zweden is wat liefelijker dan Noorwegen. Waar je in Zweden gewoon links- of rechtsaf slaat naar een volgende stad of dorp, moet je in Noorwegen elke keer om de fjorden heen rijden, met de veerboot of over bruggen. De bergen zijn in Noorwegen wat ruiger, in Zweden wat glooiender (op sommigen na natuurlijk).

Maar goed, zoals gezegd, we vertrokken richting Narvik en in Fagernes konden we Cato weer leegmaken wat leeg moest zijn en vol maken wat vol moest.

Vervolgens zijn we rustig verder naar het zuiden gereisd. Het 1e doel was om naar de Noorse kant van de poolcirkel te gaan, net boven Mo i Rana. Bij Staumsnesøya vonden we bij een prachtig meer een mooi plekje om in het wild te overnachten. We stonden er samen met een Duitse vrouw die er met de camper was. Het weer klaarde mooi op en we hebben die avond nog een mooi stuk kunnen wandelen met Yfke.

De volgende dag reden we naar de poolcirkel. Dat is altijd weer een belevenis als je aankomt. Een grote vlakte met ‘wilde’ natuur, geen bomen meer, sneeuw op de toppen van de bergen en dan dat gebouw, ploep, staat er dan. We hebben een plekje op de parkeerplaats gevonden (er waren toen nog niet veel andere campers) en we hebben even gezellig gewinkeld (lees souveniertjes scoren[e-1f604]). Later in de nacht begon het te regenen en de volgende dag regende het nog. Vol goede moed reden we verder naar het zuiden. In de afgelopen jaren hebben de Noren de E6 op veel plaatsen aangepakt en verbreed, nieuwe tunnels gemaakt of bruggen gebouwd. Het ontlast de kleinere dorpskernen behoorlijk van al het vrachtverkeer wat er elke dag langs dendert.

We besloten dat het na al die weken tijd was om eens een wasje te draaien, dus hebben we tegen de avond een camping opgezocht. Dat was camping Svenningdal in de buurt van Trofors. Meteen bij aankomst een was in de machine gedaan en dat was maar goed ook, want na ons kwamen er nog ongeveer 10 campers en even later was er een rij met wasgoed in het gebouw, maar die van ons was al mooi bezig met de droger.

Vanmorgen ging Marloes nog even hard lopen, maar die gleed uit (gravel, nattigheid en stijging in het pad) en kwam ten val. Gevolg: een wat bloedende, vieze knie. Na een lekkere douche dat maar even verzorgd, daarna Cato ook weer ‘verzorgd’ en zijn we op pad gegaan. We hebben besloten om aan de Noorwegen kant te blijven en via weg 51 (prachtige weg over de hoogvlakte) over enkele dagen bij camping Bøflaten in Vang i Valdres uit te komen. De camping waar we al diverse keren zijn geweest (in 1986 voor de 1e keer, met pappa en mamma). Daar gaan we een paar dagen ‘staan blijven’. Vanavond heb ik weer een super plekje gevonden, midden in een bos, het heet hier: Nordfjellet parkering. Het is hier weer compleet stil en donker. Het is bij Skage, van de E6 rechtsaf de 760 oprijden, dan linksaf de R17 op en daarna een bospad in. Alleen plaatselijke joggers en hondenuitlaters komen hier. Kwamen er vanmiddag 2 jongens met de ATB het bospad uit, bleek de ene jongen gevallen te zijn. Ook die wond maar even uitgewassen en verzorgd. Gelukkig kwam zijn moeder hem ophalen, want hij had ook behoorlijk veel last van zijn knie.

Vanavond weer een supermooie wandeling gemaakt door het bos, waar elanden zouden moeten lopen. Helaas niet gezien. We gaan zo slapen. Morgen weer een dag, we denken ergens in de buurt van Trondheim te komen. We zien het wel, geen haast.

Morgen zal ik dit verhaal posten. Voor iedereen die dan weer moet werken omdat de vakantie is afgelopen: sterkte! Voor nu: bye bye[e-1f44b]

Groetjes van ons.