Jotunheimen, Weg Fv51

Wat een natuur en wat een beesten zien we hier in Noorwegen.

Afgelopen nacht hebben we bij een museum overnacht net voor Trondheim, onder Vikhammer. Het was een camperplek voor 3 campers en we hadden mazzel dat we nummer 3 waren. Het was een rustige plek en in de avond hebben we gewandeld in het bos wat achter het museum lag. Heel mooi, op en daal, met hier en daar lekker modderig, lopend over de planken! Yfke had de tijd van haar leven! Door de modder, het water, de heide m.a.w. tong uit de bek en genieten! Gelukkig was er bij het museum een buitenkraan, daar konden we haar pootjes mooi even afspoelen.

Vanmorgen waren we om 10.15 uur weer op pad. Nadat we bij een verzorgingsplek Cato weer ‘hadden verzorgd’, reden we over de E6 naar het zuiden. Die weg, de E6, hadden we al enkele keren in de afgelopen jaren gereden, maar toch verraste de uitzichten ons weer. Mooie waters stroomden door het dal, watervallen stroomden naar beneden, de bergen, de graanvelden, alles wisselde elkaar af. Ook zagen we diverse dieren. Eekhoorntjes sprongen met ware doodsverachting voor onze auto over de weg, een ree liep in het veld, we zagen zelfs een grote vos de weg oversteken, kraanvogels die aan het eten waren in de velden, enkele rendieren die op de weg of in de berm sloom naar ons keken en zelfs zagen we weer enkele elanden aan de rand van een bos. Een moeder met haar jong en nog een volwassen beest. En natuurlijk niet te vergeten de schapen die gewoon langs de kant van de weg lopen en soms even oversteken. We worden verwend met alles wat we zien.

Bij Otta zijn we de 15 opgedraaid en bij Randen de Fv51. Piet en ik zijn daar jaren geleden al een keer overheen gereden. Het is een prachtige hoogvlakte, de Jotunheimen, die voorbij de boomgrens gaat. Zo mooi!

We staan dus nu op een parkeerplaats bij de Steinplassen (2 beste keien die op elkaar staan), op die hoogvlakte, gelukkig waait het minimaal. Als je hier staat met een windkracht 4 of zo, dan is het bar koud. Het internet werkt hier nog net, één parkeerplaats hiervoor was er compleet geen ontvangst.

We hebben een kleine kudde rendieren gezien hier vlakbij. Het water in het beekje kabbelt rustig verder tussen de stenen. We zien een grote roofvogel verderop zweven in de lucht, de sneeuw op de toppen liggen. De zon ging prachtig achter de bergen bloedrood onder. De stilte is hier nu weer oorverdovend en het is aardedonker. De Fv51 is absoluut een aanrader voor wie er over denkt om hier in de buurt vakantie te vieren.

Morgen vertrekken we naar Vang i Valdres, camping Bøflaten. En paar dagen op de camping staan en niet reizen. We houden jullie wel weer op de hoogte!

Groetjes vanaf de hoogvlakte op de Fv51 op de Jotunheimen.

PS: het verslag wordt morgen verstuurd als ik weer foto’s kan uploaden. Met 1 klein knullig streepje internet is dat geen uitdaging, maar een onbegonnen opdracht. [e-1f604]